Krzysztof Janczak

Jednym z największych sukcesów rocznicowych obchodów Powstania Warszawskiego stało się rozbudzenie zainteresowania młodego pokolenia wydarzeniami sprzed 60 lat. Czyż może być coś ważniejszego niż podziw wnuków i prawnuków, a to z pewnością od lat należało się bohaterom Powstania Warszawskiego. W tym roku leciwi kombatanci po raz drugi znaleźli się w centrum wydarzeń odbierając dowody podziwu i szacunku od harcerzy, młodzieży i studentów. Ci którzy dożyli mają wreszcie satysfakcję.

22 letni student muzykologii Krzysztof Aleksander Janczak po ubiegłorocznej rocznicy postanowił skomponować symfonię która byłby hołdem dla Powstańców. Zainspirowały go wspomnienia babci Wandy Wojciechowskiej, która jako osiemnastolatka była powstańczą łączniczką. Krzysztof Janczak w młodzieńczy sposób postanowił zilustrować te wspomnienia. Powstał muzyczny obraz jego wyobrażeń o cierpieniach, klęskach, ale także radości i nadziei warszawskich Powstańców.
Utwór składa się z czterech części. Preludium to przygotowania do walki ubarwione cytatami pieśni powstańczych. Paradoksalnie pogodny Nokturn wyobraża niepokój i strach, ale i niezłomność i wiarę w zwycięstwo. Trzecia część to Warszawa w gruzach. Wreszcie finał - dziesięciominutowe motoryczne crescendo zakończone fanfarami – hołd tym którzy zginęli i tym którzy jakimś cudem ocaleli. Ostatnia czwarta część, szczególnie mocno nasycona emocjami, robi największe wrażenie.
Symfonia Powstańców Warszawskich Krzysztofa Jańczaka to z pewnością dzieło niekomercyjne, utwór stworzony z potrzeby serca i to obok jego przesłania jest najważniejsze.
Koncert odbył się w niedzielę 31 lipca o godz. 20 na placu Krasińskich bezpośrednio po uroczystym Apelu Poległych i został przyjęty bardzo ciepło przez kombatantów i licznie zgromadzonych na uroczystości Warszawiaków. Orkiestrę Filharmonii Białostockiej poprowadził Marcin Nałęcz-Niesiołowski.