19 maja 2012, Imieniny: Mikołaj, Piotr, Urban

„Dysk Dyrettore, czyli sługa wielu panów”

INTRYGA (według pomysłu i w reżyserii Włodzimierza Taboryskiego)

 „Nauczyciel-dyrektor zgubił dysk z kręgosłupa, co odmieniło jego osobowość. Zarządził jego odszukanie wyznaczając nagrody. Dysk znaleźli uczniowie, którzy przyczepiali kręgosłup uczniom i nauczycielom, którzy też doznawali zmianę osobowości – co powodowało wiele uciesznych i symbolicznych sytuacji. Po odnalezieniu kręgosłupa z dyskiem wszystko powraca do szkolnej normy.”

Scenariusz, dopracowali i zrealizowali (w ciągu dwóch godzin) w improwizowanych scenach uczniowie:

1.      Michał Pawlicki (kl. 1)                   - Dyrettore

2.      Marta Melcer (z kl. 4)                   - Narratorka 1

3.      Aleksandra Jelen (kl. 1)                 - StudentaskaOla

4.      Kalina Lach (kl. 1)                        - StudentaskaKalina

5.      Jan Bartkowicz (kl. 1)                   - StudentasJan/sarmata Piotr/PO nauczyciel

6.      Mikołaj Sandecki (kl. 2x)              - Magister

7.      Jakub Jusiński (kl. 2x)                   - StudentaskaPaulina

8.      Marta Cołoszyńska (z kl. 4)           - Narratorka 2

1.       Narrator 1: Ckliwy Dyrettore Włodzimierzotaboretatore mknie w panice po szkole, bo w czasie przeteatralizowanej i przedebilizowanej lekcji wypadł mu twardy dysk wraz z kręgosłupem i zagubił się w śmieciach pod ławkami.

2.       Dyrettore, który wyraźnie zniewieściał, zwołał powszechne zebranie i apeluje o pomoc w odzyskaniu kręgosłupodysku, czyli o zwrot jego twardego dysku, gdyż zniewieściały DyrettoroPedagogus bez zdrowego, twardego kręgosłupa traci na autorytecie. Obiecuje uczciwym znalazcom coraz więcej dodatkowych punktów z przedmiotu i szkolnych obligacji.

3.       Kregosłupodysk znalazły radosne Studentaski. 

4.       Studentaski: Ola i Kalina zakładają kręgosłupodysk napotkanemu StudentasowiJanowi, który najpierw wciela się w najbardziej sarmackiego szkolnego rycerza Piotra, by po chwili przemienić się w bezwzględnego nauczyciela PO.

5.       Studentaski w ostatniej chwili zdejmują z Jana kręgosłupodysk, gdyż zaczęły im grozić oceny niedostateczne a światu kolejna działania wojenne na drzewach.

6.       Rozpoczyna się lekcja WF, na początku której Magister prosi StudentaskęPaulinkę o pomoc w znalezieniu zagubionego pieska Pikusia (nie mylić z Tikusiem). Paulinka informuje, że piesek zginął pod tramwajem. Magister z płaczem pada i wtedy Studentaski przyczepiają mu kręgosłupodysk. W Magistra wstępuje siła typowego PedagogusaFizycznego i konsekwentnie doprowadza do końca zaliczenie rzutu piłką do kosza i Paulinę do rozpaczy.

7.       Na zakończenie Studentaski wręczają Dyrettore kręgosłupodysk. Odzyskuje on męską postać i ogłasza, że wszystko wraca do normy, zwaną „normą 21 SLO”,

8.       którą wszystkim przypominają Narratorki 1 i 2:

1.      uczniowie chętnie sprzątają swoje klasy,

2.      jesteśmy szkołą bez nałogów,

3.      uczniowie nie wychodzą ze szkoły na pierwszej przerwie,

4.      uczniowie w poniedziałki chętnie uczestniczą w szkolnym zebraniu,

Cechy komedii dell’arte, które nie zostały zrealizowane w powyższym eksperymencie teatralnym:

1.       odejście od typowych, historycznych postaci ich kostiumów oraz tematów właściwych dla dell’arte;

2.       tylko na zakończenie dwóch nauczycieli założyło typowe maski Dottore z komedii dell’arte; pozostali w ogóle nie mieli masek;

3.       nie było wątków miłosnych i nieporozumień rodzinnych.

Cechy komedii dell’arte zrealizowane w powyższym eksperymencie teatralnym:

1.       pomysły scen zostały zrealizowane przez uczniów metodą improwizacji;

2.       aktualne tematy znane widzom: sprawy szkolne, aluzje do sprawy zaginionych dysków z Ministerstwa Spraw Zagranicznych;

3.       postacie znane widzom z typowymi, skonwencjonalizowanymi i indywidualnymi cechami: dyrektor, nauczyciele, uczniowie;

4.       skonwencjonalizowane zachowania typowe dla prezentowanych postaci jak i ich relacji w przedstawianych środowiskach: 21 SLO, szkoła, lekcje, przerwy;

5.       niespodziewane zmiany sytuacji często absurdalno-abstrakcyjne: wypadnięcie dysku i kręgosłupa, które można instalować innym co zmienia ich osobowość.

6.       kostiumy charakteryzujące postaci: Dyrettore w stroju kobiecym, stroje nauczycieli (toga i czapki rodem z Hogwartu); aktor przebrany za dziewczynę – StudentaskęPaulinę;

7.       ujawnianie emocji i relacji między postaciami z przerysowanych behawiorystycznych zachowaniach: Dyrettore nie może utrzymać pionowej postaci i mówi kobiecym głosem, MistrzWF płacze i pada na ziemię z rozpaczy po piesku, Studenci krzyczą ze złości lub są sparaliżowani z przerażenia;